Shab Bood, Biyaban Bood by Farokhzad
Artist: Farokhzad
Genre: Pop
Length: 3:16
Shab Bood, Biyaban Bood lyrics
شب بود بیابان بود زمستان بود بوران بود سرمای فراوان بود یارم در آغوشم هراسان بود از سردی افسرده و بی جان بود در فکر آن سیمین بر خوشگل از جسم و جان خود بودم غافل میکوشیدم بهرش از جان و دل میبردمش با خود سوی منزل گیسویش از باد و باران گشته آشفته در مویش گویی مروارید غلتان سفته طی شد راه دشوار (هی)، آخر بر من و یار با بوسه ای گرمی به او دادم با لب های چون قند (هی)، بر رویم زد لبخند برد آن همه رنج و غم از یادم گیسویش از باد و باران گشته آشفته در مویش گویی مروارید غلتان سفته شب بود بیابان بود زمستان بود بوران بود سرمای فراوان بود یارم در آغوشم هراسان بود از سردی افسرده و بی جان بود در فکر آن سیمین بر خوشگل از جسم و جان خود بودم غافل میکوشیدم بهرش از جان و دل میبردمش با خود سوی منزل گیسویش از باد و باران گشته آشفته در مویش گویی مروارید غلتان سفته طی شد راه دشوار (هی)، آخر بر من و یار با بوسه ای گرمی به او دادم با لب های چون قند (هی)، بر رویم زد لبخند برد آن همه رنج و غم از یادم گیسویش از باد و باران گشته آشفته در مویش گویی مروارید غلتان سفته شب بود بیابان بود زمستان بود بوران بود سرمای فراوان بود یارم در آغوشم هراسان بود از سردی افسرده و بی جان بود در فکر آن سیمین بر خوشگل از جسم و جان خود بودم غافل میکوشیدم بهرش از جان و دل میبردمش با خود سوی منزل